Fibromialgia

Fibromialgia

Fibromialgia to tajemnicza choroba. Nie ma specjalnego testu laboratoryjnego ani metody obrazowania, która pozwoliłaby jednoznacznie zdiagnozować fibromialgię. Dzieje się tak, ponieważ charakteryzuje się objawami, które mogą wskazywać na obecność innych poważnych zaburzeń, a także objawami, które są w zasadzie niemierzalne.

Często zdarza się, że osoby z fibromialgią szukają pomocy w medycynie alternatywnej lub tradycyjnych preparatach ziołowych. Jeśli należysz do tej dużej grupy, oto kilka produktów, które mogą pomóc złagodzić ból, zmęczenie i inne objawy towarzyszące fibromialgii.

Po postawieniu diagnozy lekarz zazwyczaj określa leczenie farmakologiczne. Posiada szeroką gamę różnych dostępnych leków eliminujących uporczywy ból. Są to w większości tradycyjne środki przeciwbólowe, ale często przepisywane są również leki przeciwdepresyjne lub zwiotczające mięśnie.

To przede wszystkim balsam Kapsamax. Maść zawierająca kapsaicynę, wyciąg z papryczek chili, której aplikacja na obszary zesztywniałych mięśni, obszary bólowe, tzw. tkliwych punktów, może odpowiednio unerwić ból i przywrócić nerwy i układ nerwowy do pierwotnej formy interpretacji doznań, a następnie przekazywania impulsów nerwowych w obrębie OUN (ośrodkowego układu nerwowego) do mózgu. 

Mogą Cię również zainteresować produkty odżywcze, suplementy bogate w witaminy i minerały. Są to głównie witaminy D i B. Badania naukowe dowiodły ich niezastąpionego miejsca dla optymalnego funkcjonowania całego układu nerwowego. Znajdź je w produktach takich jak Multiwitamina B-kompleks i Witaminy A + D.

Witamina D jest również obecna w koncentracie wapniowo-magnezowym zwanym Calmag. Również w przypadku magnezu jego wystarczalność i optymalna wartość jest warunkiem prawidłowego funkcjonowania wielu funkcji fizycznych i psychicznych. Dlatego zaniedbywanie jego dochodów może prowadzić do nieprzyjemnych komplikacji. W celu przywrócenia dobrego samopoczucia fizycznego i psychicznego sugerujemy do pewnego stopnia przyjmowanie tego suplementu diety.

Konsekwencją objawowej niejednoznaczności jest fakt, że w wielu przypadkach fibromialgia nie jest prawidłowo diagnozowana aż do wielu lat cierpienia pacjenta. W tym czasie pacjent przechodzi szereg zbędnych badań i badań lekarskich. I nie tylko to, często trzeba znosić nieufność, podejrzenia o symulację i łagodzenie kondycji fizycznej (ból, zmęczenie) ze strony najbliższych, czasem nawet lekarza prowadzącego.

Fibromialgia nie jest chorobą bezpośrednio zagrażającą życiu pacjenta. Sprowadza jednak do życia komplikacje, które nie są łatwe do prowadzenia „normalnego” życia. Niesłabnący lub rzadko słabnący ból, uczucie zmęczenia może pozbawić człowieka możliwości utrzymania pracy, perspektyw zawodowych, a przede wszystkim witalności. Życie rodzinne, środowisko społeczne i ogólna jakość życia często ulegają znacznemu pogorszeniu.

Objawy fibromialgii

Bardzo trudne, jeśli nie niemożliwe jest zmierzenie „bólu” mięśni, ścięgien oraz stopnia wyczerpania, zmęczenia, które są głównymi powikłaniami, objawami fibromialgii. Są to bardzo indywidualne, subiektywne spostrzeżenia i doświadczenia, dla których nie jest możliwe ustalenie jednolitej stawki.

Fibromialgia jest poważną chorobą charakteryzującą się długotrwałym, przewlekłym bólem mięśni, ścięgien i tkanek miękkich układu mięśniowo-szkieletowego. Charakterystyczne jest to, że ból jest ogólny, co oznacza, że bolą nie tylko poszczególne kończyny, ale i tułów, w skrócie „cały człowiek”.

Bóle mięśni mogą być objawem wielu innych zaburzeń. Mogą być spowodowane między innymi urazami lub nawet poważniejszymi chorobami narządów wewnętrznych. Dlatego nie jest łatwo określić, kiedy zdiagnozowano fibromialgię, a kiedy za bólem mięśni kryje się coś jeszcze. Inne choroby charakteryzują się fibromialgią. Oto kilka przykładów:

• HIV,
• AIDS,
• niektóre nowotwory,
• Borelioza,
• Reumatyzm,
• Toczeń rumieniowaty i in.

Oprócz tępego, przewlekłego bólu, głównymi objawami fibromialgii są:

•  sztywne mięśnie,
•  zmęczenie, wyczerpanie,
•  zaburzenia snu,
•  długi sen, po którym człowiek czuje się zmęczony, niespokojny,
•  depresja, lęk,
•  ból głowy,
•  spadek zdolności poznawczych (tzw. fibro mgła),
•  niezdolność do koncentracji, utrata uwagi,
•  ból brzucha, niestrawność (ból żołądka)

Przyczyny i czynniki ryzyka fibromialgii

Dla wielu fibromialgia wciąż pozostaje tajemnicą. Do dziś naukowcy jedynie szacują możliwe przyczyny. Niektórzy z nich zakładają, że główną przyczyną tego zaburzenia jest zmiana zdolności tolerowania bólu. Zdaniem naukowców to obniżenie progu bólu powinno wynikać z braku równowagi substancji chemicznych w mózgu (np. serotoniny, dopaminy, noradrenaliny). Niski poziom serotoniny powoduje depresję i lęk, które są cechami charakterystycznymi fibromialgii.

Uważa się, że przyczyną fibromialgii, czyli przewlekłego bólu ciała, zmęczenia, jest błędna interpretacja doznań fizycznych przez mózg, czyli obniżenie progu bólu.

Długotrwały stres psychiczny, stan, w którym dana osoba jest narażona na stres i napięcie emocjonalne, może również prowadzić do fibromialgii. Takie warunki mogą obejmować:

• Uraz,
• Infekcja,
• Chirurgia, operacja,
• Poród,
• Zerwanie z partnerem,
• Niezdrowy, autodestrukcyjny związek,
• Strata, śmierć bliskiej osoby.

Te ciężkie, stresujące psychicznie i fizycznie sytuacje mogą powodować poważne komplikacje zdrowotne.

Inne czynniki, które mogą mieć decydujący wpływ na rozwój fibromialgii to:

• Dziedziczność – dotychczasowe badania potwierdziły wysokie statystyczne prawdopodobieństwo przeniesienia tego zaburzenia w rodzinie z pokolenia na pokolenie. Występowanie fibromialgii w rodzinie jest zatem czynnikiem ryzyka.
• Płeć – fibromialgia występuje do siedmiu razy częściej u kobiet niż u mężczyzn czy dzieci.
• Inne schorzenia – wybrane schorzenia mogą zwiększać ryzyko fibromialgii. Zaburzenia te obejmują chorobę zwyrodnieniową stawów, reumatoidalne zapalenie stawów lub toczeń.

Diagnoza fibromialgii

Diagnozowanie fibromialgii to bardzo trudny orzech do zgryzienia. Nie ma jednego testu laboratoryjnego, który może to jednoznacznie zdiagnozować. W tym przypadku żadna z nowoczesnych metod obrazowania nie może dostarczyć dowodów ani zweryfikować poprawności diagnozy. Lekarze postanowili zatem wykluczyć inne poważne schorzenia.

Dlatego do diagnozowania fibromialgii stosuje się testy laboratoryjne; ich rolą jest wykluczenie obecności innej poważnej choroby. Na przykład obecność zespołu chronicznego zmęczenia, reumatoidalnego zapalenia stawów, HIV, AIDS, raka i tym podobnych.

W przeszłości tzw. punkty tkliwe lub punkty bólu lub tkliwości. Później zaczęto ich mylić z tzw punkty spustowe. Istnieje jednak zasadnicza różnica między tymi oznaczeniami, podczas gdy tkliwe punkty wskazują punkty na ciele, które są bolesne i wrażliwe na ucisk, dotyk, punkty spustowe wskazują te punkty, których naciśnięcie lub napięcie na nich „wyzwala” ból w innej części ciała. ciało.

Liczba tzw. punktów tkliwych wynosi 18. Są one rozmieszczone symetrycznie po obu stronach ciała, po lewej i prawej stronie wyimaginowanej osi centralnej. Są znalezione:

• z tyłu głowy,

• przód szyi,

• na piersi,

• brzuch,

• ramiona,

• miednica,

• kolana.

Według lekarzy co najmniej 11 z 18 punktów było wrażliwych i bolesnych w dotyku, wszystkie wskazania były diagnozą fibromialgii. Obecnie jako kryterium diagnostyczne przyjmuje się czas trwania bólu, tj. co najmniej 3 miesiące. Innym „dowodem” na fibromialgię jest brak innych chorób lub zaburzeń, które mogłyby wyjaśnić zestaw objawów.

Domowa terapia fibromialgii

Początek fibromialgii to poważna interwencja w ludzkie życie. Potrafi uczynić chorego niepełnosprawnego i wykluczyć go ze społeczeństwa oraz odzwyczaić od wielu czynności, które do niedawna były powszechną, codzienną częścią jego życia.

Interdyscyplinarne podejście do choroby to jeden ze sposobów radzenia sobie z niedogodnościami. Oprócz ekspertów z dziedziny współczesnej medycyny, takich jak reumatolog i neurolog, niewielki wkład w poprawę stanu pacjenta może wnieść zarówno psycholog (psychoterapeuta), jak i fizjoterapeuta.

Bardzo ważne jest, aby nauczyć się radzić sobie nie tylko z bólem, ale także z lękiem, który z niego wynika. Długotrwały, nieprzerwany ból ma bardzo niekorzystny wpływ na całe społeczno-psychiczne życie człowieka. Antydepresanty nie rozwiązują wszystkich problemów. W ostatnich latach tzw terapia poznawczo-behawioralna, której celem jest przekierowanie myślenia i doświadczenia osoby z bólu na inne obszary, uwalniając w ten sposób miejsce na mniej mroczne myśli. Terapeuta pomaga nie „katastrofować” kondycji fizycznej i perspektyw na przyszłość.

Inną techniką, która od dawna sprawdza się w łagodzeniu objawów fibromialgii, są ćwiczenia fizyczne, najlepiej pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty lub trenera fitness. Ćwiczenia nie tylko wzmacniają obszary mięśni, ale także zmniejszają depresję i niepokój.

Ważnym elementem terapii fibromialgii jest radzenie sobie z zaburzeniami snu. Eksperci doradzają ustalenie ściśle regularnego reżimu snu, przestrzeganie dokładnego czasu zaśnięcia i wstawania. Jako nieodzowny element tego środka wspominają o konieczności założenia zeszytu, w którym będziesz prowadzić szczegółową ewidencję czasu i długości snu.

Do tej pory potrzeba zmiany stylu życia była cichą przesłanką, na przykład w postaci zmiany diety czy dążenia do redukcji nadwagi. Większość z tych środków można wcisnąć w codzienną rutynę bez wysokich kosztów i pomocy z zewnątrz.